டைட்டிலை பார்த்ததும், ஏதோ ராணுவ முகாமில் நடக்கும் கடினமான உடல் சோதனைகளுக்கு உள்ளாகும் வீரர்களைப் பற்றிய கதை என்றுதான் நினைத்தேன். படமும் அப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது. ஆனால், எதிர்பாராத திருப்பமாக திடீரென்று ஏலியன் போல ஒரு 'வார் மெஷின்' வானத்திலிருந்து குதிக்கிறது. அந்த நவீன இயந்திரத்தை நம் நாயகன் எப்படி ஒழித்துக்கட்டுகிறார் என்பதுதான் கதை.
பார்க்கும்போது தோன்றியது:
கேட்பதற்கு இது ஒரு சலிப்பான ஒன்லைன் போலத் தோன்றலாம், ஆனாலும் படம் முழுக்கச் சுவாரசியத்திற்குப் பஞ்சமில்லை. அதற்கு முக்கியக் காரணம், படத்தில் காட்டப்படும் அந்த லொகேஷன்களும், அமர்க்களமான விஷுவல் எஃபக்ட்டுகளும் (VFX) தான். குறிப்பாக மேக்கப். குண்டுகள் துளைத்ததும் சிதறும் மனித உடல்கள், குமட்டும் அளவுக்கு, உள்ளன. துரந்தர் படத்திலும் இந்தச் சாயலில் சில கொடுமையான மேக்கப்காட்சிகளைப் பார்த்தேன்.
எமோஷன்:
இது வெறும் ஆக்ஷன் படம் மட்டுமல்ல; முதல் காட்சியிலிருந்தே திரைக்கதையில் வெளியில் துருத்தாமல் ‘சகோதர பாசமும்’ இழையோடுகிறது. அந்த எமோஷனல் டச் படத்திற்கு ஒரு ஆன்மாவைக் கொடுக்கிறது. நெட்பிளிக்ஸ் டாப் 10 வரிசையில் ஓரிரு வாரங்கள் தொடர்ந்து இருந்ததால் ஒரு ஆர்வத்தில் பார்த்தேன், ஏமாற்றவில்லை.
படம் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு (Filmography Details):
திரைப்படம்: War Machine (2026)
ஓடிடி தளம்: Netflix
வகை (Genre): Sci-Fi / Action / War
நடிகர்கள்: ஆலன் ரிட்ச்சன் (Alan Ritchson), டென்னிஸ் குவைட்
இயக்கம்: பேட்ரிக் ஹியூஸ் (Patrick Hughes)
மாத்தியோசி (My View):
நான் எழுதியுள்ள 'AI சினிமா' புத்தகத்தில் கூறியுள்ளது போல, வரும் காலங்களில் ஹாலிவுட் எத்தகைய பிரம்மாண்டமான ஏ.ஐ தொழில்நுட்பங்களை விஷுவல் எஃபக்ட்டுகளில் பயன்படுத்தப் போகிறது என்பதற்கு இந்தப் படம் ஒரு டீசர்.
'Edge of Tomorrow' போன்ற படங்களில் வரும் அந்த வேகம் இதிலும் உண்டு. கதையை விட மேக்கிங்கில் வித்தை காட்டியிருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு யுத்தக் கதைகளும், ஏலியன் வகை த்ரில்லர்களும் பிடிக்கும் என்றால், நீங்களும் ஒருமுறை தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.
ஐ.எஸ்.ஆர். செல்வகுமார்
#WarMachine #MovieReview #FilmReview #EdgeofTomorrow #PatrickHughes
