Accused (2026) - Thriller Drama - திரை விமர்சனம்

லண்டனில் புகழ்பெற்ற மகப்பேறு மருத்துவராக இருக்கும் கீதிகா சென் (கொங்கணா சென் சர்மா), ஒரு பாலியல் புகாரில் சிக்கிக்கொள்கிறார். அந்தப் புகாரிலிருந்து எப்படி மீள்கிறார் என்பதுதான் இந்தப் படம்.

இந்தப் படத்தில் எனக்குப் பிடித்த ஒரு விஷயம், பெண்கள் இணையர்களாக வாழும் (Same-sex relationship) மிகையின்றி, மிகவும் சகஜமான ஒன்றாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதனை வலியுறுத்தும் க்ளிஷே காட்சிளோ,  எதிர்க்கும் விவாதங்களோ படத்தில் இல்லை. ஆரம்பத்தில் கொங்கணா சென் சர்மா மற்றும் பிரதிபா ரந்தா ஆகியோர் திரையில் தோன்றும் போது ஒரே வீட்டில் வசிக்கும் தோழிகள் போலத்தான் அறிமுகமாகிறார்கள். கதை நகர நகரத்தான், அவர்களின் உண்மையான உறவு வெளிப்படுகிறது. இந்த எதார்த்தமான அணுகுமுறைக்காகவே இயக்குநர் அனுபூதி காஷ்யப்புக்கு ஒரு பாராட்டு.

• கொங்கணா சென் சர்மா: ்கண்டிப்பான, திறமையான டாக்டர் வேடத்தில் அழகாக தன்னை பொருத்திக் கொள்கிறார். ஆனால் தன்மேல் புகார் வந்த பிறகு ஏற்படும் பதற்றத்தையும், அவமானத்தையும் மிக நுணுக்கமாக, வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

• பிரதிபா ரந்தா: 'லாப்பட்டா லேடீஸ்' புகழ் பிரதிபா, இதில் தன் துணையின் மீது சந்தேகம் வந்தாலும் அவரை விட்டுக்கொடுக்காத அந்த நேசத்தையும், மனச்சிக்கல்களையும் மிக அழகாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அவருடைய தோற்றமும் அழகு

படம் ஒரு த்ரில்லராகத் துவங்குகிறது. போகப்போக குடும்பத்திற்கு வெளியே நிகழும் சம்பவங்கள், உறவுகளுக்குள் சந்தேகத்தைக் கொட்டி, எப்படிச் சிக்கல்களை உண்டாக்குகிறது என்பதை அலசும் (Character study) படமாக நகர்கிறது.  எனக்கு இந்த அணுகுமுறை பிடித்திருந்தது. உங்களுக்கு எப்படியோ?

படம் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு (Filmography Details):

• திரைப்படம்: Accused (2026)

• இயக்கம்: அனுபூதி காஷ்யப்

• நடிகர்கள்: கொங்கணா சென் சர்மா, பிரதிபா ரந்தா

• ஓடிடி தளம்: Netflix

மாத்தியோசி (My View): நமது 'AI சினிமா' புத்தகத்தில் நான் அடிக்கடி கூறுவது போல, ஒரு சிறந்த திரைக்கதை என்பது (Same sex relationship போன்ற) மாற்றங்களைக் கொண்டாடித் தீர்க்காமல், அல்லது துருத்தலாக விமர்சிக்காமல், இயல்பான ஒன்றாகத் திரையில் கடத்த வேண்டும். அதை 'Accused' கச்சிதமாக செய்திருக்கிறது. ஒரு பாலியல் குற்றச்சாட்டைச் சுற்றியுள்ள மர்மத்தை விட, அந்தப் புகார் ஒரு தனிமனிதனின் அந்தரங்க உலகிற்குள் ஏற்படுத்தும் விரிசல்கள்தான் படத்தின் பிரதானம்.

பார்க்கலாமா? கண்டிப்பாக. சமூக மாற்றங்களை இயல்பாகப் பேசும் கதைகளையும், கொங்கணாவின் அளவான நடிப்பையும் ரசிக்க விரும்புபவர்கள் இந்தப் படத்தை மிஸ் பண்ணக்கூடாது.

• ஐ.எஸ்.ஆர். செல்வகுமார்

The Big Fake (2026) – விமர்சனம் - ஒரு போலியின் உண்மை முகம்!

ரோம் நகருக்குத் தன் அதிர்ஷ்டத்தைத் தேடி வரும் டோனி (Toni) எனும் இளைஞன், அவனது அபாரமான ஓவியத் திறமையால் எப்படி, போலி ஆவணங்கள் மற்றும் போலி ஓவியங்களை உருவாக்கும் 'போர்ஜர்' (Forger) ஆக மாறுகிறான் என்பதே கதை. வெறும் ஓவியத் திருட்டு மட்டுமல்லாது, 1970-களின் இத்தாலிய அரசியல் சூழலில் நடந்த மிக முக்கியமான குற்றச் சம்பவங்களிலும் அவனது பங்கு எப்படி இருந்தது என்பதைப் படம் விரிவாகப் பேசுகிறது.

இந்தப் படம் டோனியின் 'நிஜமான' வாழ்க்கையை (Antonio Chichiarelli) அடிப்படையாகக் கொண்டது. நெட்ஃபிளிக்ஸல் 67 நாடுகளில் இது ஹிட் அடித்திருந்தாலும், விமர்சகர்கள் இதைப் பலவிதமாகப் பார்க்கிறார்கள்:

நாயகன் டோனி (Pietro Castellitto) தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களை, தன் உற்ற நண்பர்கள் மற்றும் காதலியை கூட தன் சுயநலத்திற்காகப் பகடைக்காயாகப் பயன்படுத்துகிறான். அவனது அந்த விசித்திரமான, முரண்பாடான குணம்தான் படத்தின் முதுகெலும்பு.

மறுபக்கம் (The Priest & The Friend): சர்ச்சில் பாதிரியாராக இருக்கும் அவனது நண்பன் மற்றும் மற்றொரு தொழிலாளி நண்பன் என மூவரும் இணைந்தே ரோமுக்கு வருகிறார்கள். ஒரு புனிதமான இடத்தில் இருந்துகொண்டு நண்பனுக்காகத் திருட்டுத் திட்டங்களுக்கு உதவும் அந்த ஃபாதர் கதாபாத்திரம், படத்தின் தார்மீகக் குழப்பங்களுக்கு (Moral Ambiguity) ஒரு சாட்சி.

போலி ஓவியங்களை விற்கும் நாயகி டொனாட்டா (Donata) மற்றும் டோனிக்கு இடையிலான உறவு எமோஷனல் ரீதியாகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை என்று சில விமர்சகர்கள் கருதினாலும், காதலி கர்ப்பமாக இருக்கும் சூழலில் டோனி எடுக்கும் சில ஆபத்தான முடிவுகள் கதையின் போக்கை மாற்றுகின்றன, என்பது என் கருத்து.

விஷுவல் மற்றும் இசை:

1970-களின் ரோம் நகரை அப்படியே கண்முன் நிறுத்தியிருக்கிறார்கள். குறிப்பாக Iggy Pop-ன் 'The Passenger' போன்ற இசைக்கோர்ப்புகள் படத்தின் வேகத்திற்குப் பெரும் பலம் சேர்க்கின்றன.

படம் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு (Filmography Details):
திரைப்படம்: The Big Fake (2026)
இயக்கம்: ஸ்டெபனோ லோடோவிச்சி (Stefano Lodovichi)
வகை: Crime Drama / Period Piece
நடிகர்கள்: பியட்ரோ காஸ்டெலிட்டோ, அரோரா ஜியோவினாஸோ

மாத்தியோசி (My View):எனது 'AI சினிமா' புத்தகத்தில் நான் சொல்வது போல, ஒரு இயந்திரத்தால் ஒரு மனிதனின் முகத்தை அல்லது கையெழுத்தை அப்படியே 'நகல்' எடுக்க முடியும். ஆனால், இந்தப் படத்தில் டோனி செய்வது போல, ஒரு மனிதன் தன் அடையாளத்தையே 'போலி'யாக மாற்றிக்கொண்டு சமூகத்தில் உலவுவதை எந்தத் தொழில்நுட்பமும் முழுமையாகச் செய்ய முடியாது.

விமர்சகர்கள் சொல்வது போல இது சில இடங்களில் மேலோட்டமாகத் தெரிந்தாலும், ரோம் நகரின் அந்தப் பழைய காலத்து உணர்வையும், ஒரு கலைஞனின் வீழ்ச்சியையும் பார்க்கும்போது 'The Big Fake' ஒரு முக்கியமான படம்தான்.

பார்க்கலாமா?
நிச்சயமாக. ஒரு உண்மைச் சம்பவத்தின் பின்னணியையும், ரோம் நகரின் அரசியல் இருளையும் ரசிக்க விரும்புபவர்கள் இந்தப் படத்தை மிஸ் பண்ணக்கூடாது.

ஐ.எஸ்.ஆர். செல்வகுமார்

#திரைவிமர்சனம் #SelvaSpeaking #AICinema #சினிமா #திரைப்பார்வை #OTTReview #TheBigFake #ArtHeist #Netflix #NetflixIndia #யாதெனக்கேட்டேன்

War Machine (2026) | Review | Sci-Fi / Action / War | Netflix

 

'Edge of Tomorrow' போன்ற படங்களில் வரும் அந்த வேகம் இதிலும் உண்டு. கதையை விட மேக்கிங்கில் வித்தை காட்டியிருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு யுத்தக் கதைகளும், ஏலியன் வகை த்ரில்லர்களும் பிடிக்கும் என்றால், நீங்களும் ஒருமுறை தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.

டைட்டிலை பார்த்ததும், ஏதோ ராணுவ முகாமில் நடக்கும் கடினமான உடல் சோதனைகளுக்கு உள்ளாகும் வீரர்களைப் பற்றிய கதை என்றுதான் நினைத்தேன். படமும் அப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது. ஆனால், எதிர்பாராத திருப்பமாக திடீரென்று ஏலியன் போல ஒரு 'வார் மெஷின்' வானத்திலிருந்து குதிக்கிறது. அந்த நவீன இயந்திரத்தை நம் நாயகன் எப்படி ஒழித்துக்கட்டுகிறார் என்பதுதான் கதை.

பார்க்கும்போது தோன்றியது:
கேட்பதற்கு இது ஒரு சலிப்பான ஒன்லைன் போலத் தோன்றலாம், ஆனாலும் படம் முழுக்கச் சுவாரசியத்திற்குப் பஞ்சமில்லை. அதற்கு முக்கியக் காரணம், படத்தில் காட்டப்படும் அந்த லொகேஷன்களும், அமர்க்களமான விஷுவல் எஃபக்ட்டுகளும் (VFX) தான். குறிப்பாக மேக்கப். குண்டுகள் துளைத்ததும் சிதறும் மனித உடல்கள், குமட்டும் அளவுக்கு, உள்ளன. துரந்தர் படத்திலும் இந்தச் சாயலில் சில கொடுமையான மேக்கப்காட்சிகளைப் பார்த்தேன்.

எமோஷன்:
இது வெறும் ஆக்ஷன் படம் மட்டுமல்ல; முதல் காட்சியிலிருந்தே திரைக்கதையில் வெளியில் துருத்தாமல் ‘சகோதர பாசமும்’ இழையோடுகிறது. அந்த எமோஷனல் டச் படத்திற்கு ஒரு ஆன்மாவைக் கொடுக்கிறது. நெட்பிளிக்ஸ் டாப் 10 வரிசையில் ஓரிரு வாரங்கள் தொடர்ந்து இருந்ததால் ஒரு ஆர்வத்தில் பார்த்தேன், ஏமாற்றவில்லை.

படம் பற்றிய ஒரு சிறு குறிப்பு (Filmography Details):
திரைப்படம்: War Machine (2026)
ஓடிடி தளம்: Netflix
வகை (Genre): Sci-Fi / Action / War
நடிகர்கள்: ஆலன் ரிட்ச்சன் (Alan Ritchson), டென்னிஸ் குவைட்
இயக்கம்: பேட்ரிக் ஹியூஸ் (Patrick Hughes)

மாத்தியோசி (My View):
நான் எழுதியுள்ள 'AI சினிமா' புத்தகத்தில் கூறியுள்ளது போல, வரும் காலங்களில் ஹாலிவுட் எத்தகைய பிரம்மாண்டமான ஏ.ஐ தொழில்நுட்பங்களை விஷுவல் எஃபக்ட்டுகளில் பயன்படுத்தப் போகிறது என்பதற்கு இந்தப் படம் ஒரு டீசர்.

'Edge of Tomorrow' போன்ற படங்களில் வரும் அந்த வேகம் இதிலும் உண்டு. கதையை விட மேக்கிங்கில் வித்தை காட்டியிருக்கிறார்கள். உங்களுக்கு யுத்தக் கதைகளும், ஏலியன் வகை த்ரில்லர்களும் பிடிக்கும் என்றால், நீங்களும் ஒருமுறை தாராளமாகப் பார்க்கலாம்.

ஐ.எஸ்.ஆர். செல்வகுமார்

#WarMachine #MovieReview #FilmReview #EdgeofTomorrow #PatrickHughes