The Guilty (2021) | Netflix | Thriller - விமர்சனம்

 

'Locke' திரைப்படம் ஒரு கார் பயணத்தைக் காட்டியே விறுவிறுப்பைக் கூட்டியதோ, அதே பாணியில் 'The Guilty' ஒரு கம்ப்யூட்டர் முன்னால் ஒரே ஒரு 911 போலீஸ்காரரை அமர வைத்து நம்மை மிரட்டுகிறது.

படம் பார்க்கும்போது எனக்குப் பெரியளவில் நினைவுக்கு வந்தது நம் ஊர் பார்த்திபனின் 'ஒத்த செருப்பு சைஸ் 7'. எப்படி ஒரு நபர், ஒரு அறைக்குள் இருந்து கொண்டு, போன் உரையாடல்கள் மூலமே ஒரு பிரம்மாண்டமான கதையை நம் கண்முன் விரித்தாரோ, அதே மேஜிக்கை இங்கேயும் பார்க்க முடிகிறது. ஒரு திறமையான கலைஞனுக்குப் பெரிய லொகேஷன்கள் தேவையில்லை, ஒரு கேமராவும் சரியான எமோஷன்களும் போதும் என்பதற்கு இது ஒரு சான்று.

தொழில்நுட்பம் மற்றும் இயக்கம்:இயக்குநர் அண்டோயின் ஃபுகுவா, ஒலியமைப்பை (Sound Design) ஒரு கதாபாத்திரமாகவே கையாண்டுள்ளார். போனின் மறுமுனையில் கேட்கும் அந்தச் சிறு சத்தங்கள் கூட நமக்குள் ஒரு காட்சியை உருவாக்குகின்றன. ஜேக் கில்லென்ஹால் அருமையான நடிப்பு.

பார்க்கலாமா?

நிச்சயமாகப் பார்க்கலாம்.

எக்ஸ்பெரிமெண்டல் சினிமாக்களை விரும்புபவர்கள் மற்றும் பார்த்திபனின் 'ஒத்த செருப்பு' ரசிகர்களுக்கு இந்தப் படம் பிடிக்கும்.

ஐ.எஸ்.ஆர். செல்வகுமார்

Happy Patel - விமர்சனம்

படம் முழுக்க கிச்சு கிச்சு மூட்டும் ரகளையான காமெடி. இது ஆமிர்கான் தயாரிப்பு என்பதால் ஒரு தரம் இருக்கும் என எதிர்பார்த்தேன், ஏமாற்றவில்லை. ஆமிர்கான் இதில் ஒரு கௌரவ வேடத்தில் சில நிமிடங்கள் வந்து செல்கிறார். அந்த சில நிமிட ஸ்கிரீன் பிரசன்ஸ் செம மாஸ்! இது போன்ற ஒரு எனர்ஜியான காட்சியை எதிர்பார்த்துதான் 'கூலி' படத்தில் அவர் நடித்திருப்பார் எனத் தோன்றுகிறது.

இயக்குநருக்கு நம்ம ஊர் சுந்தர் சியின் பாதிப்பு அப்படியே தெரிகிறது. ஏகப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள், ஆளாளுக்கு ஒரு பக்கம் கலாட்டா செய்வது என ஒரு 'கலகலப்பு' மோடுக்கு நம்மைத் தள்ளுகிறார்கள். படத்தின் எடிட்டருக்கு விக்ரம் பட எடிட்டர் பிலோமின் ராஜ் பாதிப்பு நிறையவே இருக்கிறது. அவ்வப்போது காட்சிகளை உறையவைத்து டைட்டில் போடுகிறார்.

'Hera Pheri' போன்ற படங்கள் எப்படி லாஜிக் பார்க்காமல் சிரிக்க வைத்தனவோ, அதே பாணியில் 'Happy Patel' கலகலக்க வைக்கிறான்.

பெயருக்கு ஏற்றார் போலவே படம் முழுக்க ஒரே கொண்டாட்டம்தான். ஒரு சாதாரண குஜராத்தி இளைஞன் ஹேப்பி படேல், எதிர்பாராத விதமாக ஒரு பெரிய குழப்பத்தில் சிக்கிக்கொள்ள, அதிலிருந்து அவன் எப்படித் தப்பிக்கிறான் என்பதைத் துரத்தல் கலந்த காமெடியாகச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

பார்க்கலாமா?

நிச்சயமாக. வார இறுதியில் டென்ஷன் இல்லாமல் ஒரு சின்னப் புன்னகையாவது உங்களுக்குக் கேரண்டி (Guarantee). குடும்பத்தோடு அமர்ந்து தாராளமாக ரசிக்கலாம்!

53 Sundays | Netflix | விமர்சனம்

53 Sundays (2025) | Netflix | Family | Dialogue | Comedy

'The Farewell' போன்ற படங்கள் குடும்ப உறவுகளின் சிக்கல்களைப் பேசியது என்றால், '53 Sundays' அந்தச் சிக்கல்களுக்கு இடையே நாம் எப்படித் தொலைந்து போகிறோம் என்பதைப் பேசுகிறது.

ஒரு நடுத்தர ஸ்பானிஷ் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மூன்று உடன்பிறப்புகள், வாராவாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் தங்கள் வயதான தந்தையைச் சந்திக்க ஒன்று கூடுகிறார்கள். அப்படி ஒரு வருடத்தில் வரும் அந்த 53 ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அவர்களுக்குள் நடக்கும் பாசாங்கு நிறைந்த சந்திப்புகளும், ஒருவருக்கொருவர் ஒளித்து வைக்கும் ரகசியங்களுமே இந்தப் படத்தின் மையம்.

சலிப்புத்தட்டினாலும் பரவாயில்லை என்று, இயக்குநர் மார்க் ஹாரிஸ், ஒரு வீட்டிற்குள்ளேயே கேமராவை நகர்த்தியிருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் வரும் நீண்ட வசனங்கள் சற்றே களைப்படைய வைக்கிறது.

நம்ம ஊர் விசு, கிரேசி மோகன் வசனங்களை மிக்சியில் கலந்தது போல, கதாபாத்திரங்கள் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். ஆனால், அதில் உறவுகளை தவிர்க்கும் நம்மை நாமே கேலி செய்து கொள்ளும் ஒரு ஆழமான எமோஷன் ஒளிந்திருக்கிறது. இதுதான் படத்தின் மிகப்பெரிய நகைச்சுவை முரண் மற்றும் ஹைலைட்.

யார் பார்க்கலாம்?

வார இறுதி நாட்களில் குடும்பத்தோடு அமர்ந்து, ஒரு நல்ல 'பீல்-குட்' (Feel-good) படம் பார்க்க விரும்புபவர்கள்.

வசனங்களின் ஆழத்தை ரசிப்பவர்கள்.

"நாமும் நம் அப்பாவோடு பேசி எத்தனை நாள் ஆகிறது?" என்று ஒரு நிமிடம் யோசிக்கத் துணியும் எவரும் இந்தப் படத்தைப் பார்க்கலாம்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், '53 Sundays' ஒரு வருடத்தின் ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் மட்டுமல்ல; நம் வாழ்நாளில் நாம் தவறவிட்ட உறவுகளின் நாட்குறிப்பு!

- ஐ.எஸ்.ஆர் செல்வகுமார்