Friday, October 2, 2009

கலைஞர் டிவியில் கமல் தந்த டிப்ஸ்

காந்தி ஜெயந்தி ஸ்பெஷலாக கலைஞர் டிவியில் கமலின் லைவ் Phone-in ஷோ.
பேசி வைத்துக் கொண்டு செய்வது போல இருக்கிறது என்று கமலே கிண்டல் செய்யும் அளவிற்கு, நிறைய வி.ஐ.பி போன்கள்.

யாருடைய கேள்விக்கோ பதில் சொல்லும்போது, ஹே ராம் போன்ற படங்களை திரையிடும்போது, அந்தப் படத்தில் இடம்பெறும் சரித்திர நிகழ்வுகள் பற்றிய டெலிவிஷன் நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்ப வேண்டும் என்றார் கமல். அருமையான வார்த்தைகள். எந்த சப்ஜெக்டாக இருந்தாலும், கொஞ்சம் ஆழமாக படமெடுக்கும் அனைவரும் கண்டிப்பாக பின்பற்ற வேண்டிய வார்த்தைகள்.

டெலிவிஷன் ஷோக்களில் கதையைச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. நாம் தொட்டிருக்கும் சப்ஜெக்ட் பற்றி ஒரு மினி அறிமுகம் அல்லது விவாதம் ஏற்பாடு செய்யலாம். அது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் ஆடியன்ஸை தயார் செய்ய உதவும். நாம் தொட்டிருக்கும் சப்ஜெக்ட் பற்றிய அடிப்படை அறிவு கிடைக்கும். அதனால் அந்த படத்தை இரசிப்பது இலகுவாக இருக்கும். படம் இரசிகனுக்கு புரியாமல் போய்விடக்கூடிய அபாயம் தவிர்க்கப்படும்.

காந்தி அஹிம்சை வழியில் போராடி நமது நாட்டிற்கு சுதந்திரம் பெற்றுத் தந்தார். இந்த அளவிற்குதான் மக்கள் Non-detailஆக சுதந்திரப் போராட்டம் பற்றி அறிந்து வைத்திருக்கின்றார்கள் என்றார் கமல். உண்மைதான், நம்மில் பெரும்பாலோர் அவ்வளவுதான் தெரிந்து வைத்திருக்கின்றோம். ஹே ராமின் தோல்விக்கு இது ஒரு முக்கிய காரணம்.

கைபர் போலன் கனவாய், ஆரியர்கள், திராவிடர்கள், சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போதிருந்த அரசியல் நிகழ்வுகள் . . . இவை பற்றியெல்லாம் ஒரு சிறிய அறிமுக நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்பிவிட்டு அதன் பின்னர் ஹே ராம் திரையிடப்பட்டால் மக்கள் அந்தப் படத்தை இன்னமும் மனதுக்கு நெருக்கமாக உணர்வார்கள்.

கலைஞர் டிவியிடம் ஹேராம் படத்திற்கான உரிமை தற்போது இருக்கின்றதாம். எதிர்காலத்தில் படம் ஒளிபரப்பப்படும்போது, மேலே குறிப்பிட்டுள்ளது போல சப்ஜெக்ட் பற்றிய அடிப்படை அறிவு Knowledge base உருவாக்கிவிட்டு ஒளிபரப்பினால் மக்கள் எளிதில் இரசிக்க முடியும். இந்த அறிவுறுத்தல் அன்பே சிவம் போன்ற படங்களுக்கும் பொருந்தும் என்றார் கமல். நான் இந்த பட்டியலில் குணா, ஆளவந்தான் போன்ற படங்களையும் சேர்க்க விரும்புகின்றேன்.

திரையுலக வாழ்க்கையில் பொன் விழா கொண்டாடும் நேரத்தில், ஒரு ஆசிரியராக இருந்து கமல் பல கருத்துக்களை அடக்கத்தோடும் ஆதங்கத்தோடும் சொல்லிக் கொண்டு வருகின்றார். திரைத்துறையில் நுழையவிருக்கும் என்னைப் போன்றோருக்கு அவருடைய வார்த்தைகள் ஒரு வழிகாட்டி.

ISR VENTURES மற்றும் ”அவர்” குழுவினர் சார்பாக திரு.கமலஹாசன் அவர்களுக்கு வணக்கங்களும், வாழ்த்துக்களும்.

Thursday, October 1, 2009

எனக்கு குழந்தைகளையும் பெண்களையும் அதிகம் பிடிக்கும்

கடவுளை நேசிப்பவன்
கடவுளாக முடிவதில்லை!
பெண்ணை நேசிப்பவன்
பெண்ணாகச் சம்மதிப்பதில்லை!
ஆனால்
குழந்தையை நேசிப்பவன்
குழந்தையாகிப் போகிறான்!

எழுதிய நாள் - 28.10.90

நான் எழுதிக் கிழித்துப் போட்ட எத்தனையோ டைரிகளில், கிழியாமல் தப்பிய ஒரே ஒரு டைரி தற்போது என்னை பழைய நினைவுகளில் தாலாட்டிக் கொண்டிருக்கின்றது. அதிலிருந்த இன்னுமொரு கவிதைதான் மேலே இருப்பது.

அதென்னமோ தெரியவில்லை, எனக்கு குழந்தைகளையும் பெண்களையும் அதிகம் பிடிக்கும். எனக்குப் பிடித்த பெண்களின் அருகாமை என்னை மேலும் கண்ணியமாக வைக்கின்றது. எனது கற்பனைகளில் உணர்வுகளின் வீச்சை அதிகமாக்குகின்றது. கல்லூரி நாட்களிலும் பின்னர் எனது சிநேகிதிகள் ஒவ்வொருவருக்கும் திருமணம் ஆகும் வரையிலும் நான் எனக்கு மிகவும் பிடித்த நானாக இருந்தேன்.

பெண்களை விட எனக்கு அதிகம் பிடித்தவர்கள் குழந்தைகள். அவர்களின் மழலையும், ஏன் என்கிற கேள்விகளும், சின்ன மழைத்துளிக்கு கூட கண்களின் பரவசம் காட்டும் ஆச்சரியங்களும், எனக்கு உன்னை விட்டால் யாருமில்லை என்பது போல நம் விரல்களை பிடித்துக் கொள்ளும் பத்திர உணர்வும், பரபரவென விளையாடிவிட்டு, சட்டென்று ஒரு நொடியில் நம் தோளிலும் மார்பிலும் உறங்கும் பாசமும் . . .

தேவதைகளும், கடவுள்களும் குழந்தைகளின் உருவத்தில்தான் நேரில் வருகின்றார்கள். பெண்கள் அவர்களை பூமிக்கு அழைத்து வருகின்றார்கள்.

நான் சொல்வது சரிதானே? சரிதான்.

Wednesday, September 30, 2009

என்று தணியும் இந்த சுதந்திர தாகம்?

இங்கே இருக்கையில்
தமிழுக்கு அமுதென்று பேர்!
அங்கே இலங்கையில்
அளவுக்கு மிஞ்சிய அமுதென்று பேர்!

தமிழன் என்று சொல்லி
தலை நிமிரும் போதெல்லாம்
தலை வெட்டப்படுகிறது.

கோவலன் இருந்திருந்தால்
சிலம்பு விற்கப் போகமலேயே
சிரம் இழந்திருப்பான்.

கண்ணகியின் சிலம்புகள்
அவள் கற்புடன்
பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருக்கும்.

எழுதிய நாள் - 5.4.85

இன்று பழைய டைரியை புரட்டியபோது, தற்செயலாக கண்ணில் பட்டு நெஞ்சில் தங்கிய வரிகள். கிட்டத்தட்ட 24 நான்கு வருடங்களுக்கு முன் நான் எழுதிய கவிதை. கவிதை என்று கூட சொல்ல மாட்டேன். பொங்கிக் கொப்பளித்த உணர்வு. அந்த உணர்வு அன்று தமிழகத்தில் எல்லா இளைஞர்களுக்கும் இருந்தது. இன்றும் அதே உணர்வு தமிழகத்தில் இருக்கிறதா என்றால், இல்லை. ஆனால் அன்றும் இன்றும் இலங்கையில் நிலை மாறவில்லை.

என்று தணியும் இந்த சுதந்திர தாகம்?