தேவாதி தேவர்களுக்காக பயப்படும் விகடனும், குமுதமும்

'இணைய தளத்தில் பல விஷயங்களை உடைத்து எழுதும் வசதி இன்னும் பத்திரிகை உலகத்திற்கு வந்து சேரவில்லை. அப்படிப் பட்ட விஷயங்களில் ஒன்று சட்டக் கல்லூரி வன்முறை'

இந்த வார ஓ பக்கங்களின் ஓஹோ ஆரம்பம் இதுதான். தன்னை நடுநிலையின் மனித பிம்பமாக மகா அகம்பாவத்துடன் வெளிப்படுத்திக் கொண்டு வரும் ஞாநியின் வாக்கு மூலம் இது. இவர் எதை எழுத நினைத்தார்? எழுத நினைத்ததை குமுதத்தில் யார் தடுத்தார்?

இந்த மாநிலத்தின் முதல்வருக்கு வாரம் தவறாமல் தைரியமாக குட்டு வைத்த 'எந்த ஜாதிக்கும் உட்படாத ஞாநியை', சட்டக் கல்லூரி விவகாரத்தில் தலையில் குட்டி, 'உன் போக்கில் எழுதாதே' என்று அடக்கி பயமுறுத்தி வைத்த அந்த 'முரட்டு ஜாதி' கரங்கள் எவை?

சட்டக் கல்லூரி வன்முறைக்கு காரணம் 'ஜாதி' என்பதும், அது கல்லூரிக்கு வெளியே ஆரம்பித்தது என்பதையும் அறிந்துகொள்ள எந்த விசாரணை கமிஷனும் தேவையில்லை. ஆனால் எந்த ஜாதியால் பிரச்சனை ஆரம்பித்தது என்பதை போலீசோ, அரசோ, விசாரணை கமிஷனோ தைரியமாகச் சொல்லுமா என்பது சந்தேகம்தான். ஆனால் எதற்கும் அஞ்சாத ஞாநி, யாருக்கும் அஞ்சாத ஞாநி இதைப் பற்றி தைரியமாகச் சொல்வார் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் ஞாநி வெறும் சோனி ஆகிவிட்டார்.

இந்தவாரம் 'ஞாநியின் ஓ பக்கங்கள்' பிரச்சனையின் வேர்களை பயத்தோடும் ஜாக்கிரதையோடும் தேடியிருக்கிறது. உண்மையை எழுதியிருந்தாலும், உரக்க பல விஷயங்களை சொல்ல முடியாமல் பயந்திருக்கிறது. பயம் என்று சொல்லக் காரணம் தெரியவேண்டுமானால் இந்த வார ஆனந்தவிகடனின் 'சட்டம் - சதி - சாதியை' படியுங்கள்.

'சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த தேவர் ஜெயந்திதான் இதற்கான பிள்ளையார் சுழி' என்று தைரியமாக எழுதப்பட்ட அல்லது தெரியாமல் உளறிவிட்ட ஒரு வரி ஆனந்த விகடனின் கட்டுரையில் வருகிறது. ஒரு தரப்பு மாணவர்கள் அடித்த போஸ்டரில் 'டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசு சட்டக் கல்லூரி' என்ற கல்லூரியின் பெயரில் 'டாக்டர் அம்பேத்கர்' பெயர் மிஸ்ஸிங் என்று இன்னொரு வரி இருக்கிறது. ஆனால் அம்பேத்கர் பெயரை இருட்டடிப்பு செய்த, இப்படி ஒரு வன்முறைக்கு ஆரம்ப காரணமாக இருந்த அந்த ஒரு தரப்பு மாணவர்கள் 'எந்த ஜாதியைச் சேர்ந்த வெறியர்கள்' என்று எந்த இடத்திலும் சொல்லவில்லை. மிஸ்டர் தைரியம் என்று பெயரெடுத்த - ஞாநி அவர்களும் தொடை நடுங்கிப் போய் 'மிஸ்டர் உபதேசமாக' மாறி பொத்தாம் பொதுவாக எழுதி நழுவிட்டார்.

தேவர் ஜெயந்தி வருடா வருடம் 'பயங்கர அமைதியுடன்' நடந்து முடியும் அரசியல்வாதிகளின் 'ஜாதி ஓட்டு ஜெயந்தி'யாக நடந்து முடியும். இந்த வருடம் அந்த நாள், ஜெயலலிதா காரின் மேல் கல்லெறியப் பட்ட நாளாக அறியப்பட்டது. ஆனால் அதே நாளில் அல்லது அதற்கு முந்தை நாட்களில் இந்த போஸ்டர்களில் 'அம்பேத்கர் பெயர்' இருட்டடிப்பு சம்பவமும் தொடர்ந்து மோதலும் நடந்திருக்கிறது.

விகடன் ஒரு நாலு பக்க கட்டுரையும், ஒரு தலையங்கமும் எழுதியிருக்கிறது. குமுதம் தன் பங்குக்கு ஒரு ஷாக் ரிப்போர்ட் கொடுத்துவிட்டு, தலையங்கத்தில் குமுறிவிட்டு, ஞாநியை 'தட்டிக் கொடுத்து' எதையோ எழுத வைத்திருக்கிறது.

தமிழகத்தின் பாரம்பரியமிக்க பண்பாட்டைக் காக்கும், வெள்ளிவிழா, பொன்விழாவையெல்லாம் கண்ட பத்திரிகைகள். சட்டக் கல்லூரி வன்முறை விஷயத்துக்காக கிட்டத்தட்ட 10 பக்கங்களை ஒதுக்கியுள்ளன. ஆனால் ஒரே ஒரு வரியில் கூட இந்த வன்முறையின் ஆரம்ப வித்துக்கு காரணமான 'தேவர்'களைப் பற்றி எழுத தைரியமில்லை.

தேவர் ஜெயந்தியன்று, அம்பேத்கர் பெயரை இருட்டடிப்பு செய்தவர்கள் தேவர்கள், அதை தட்டிக் கேட்டவர்கள் தலித்துகள்.

இந்த ஒரு வரியை எழுத முடியாமல்தான் ஞாநி தொடை நடுங்குகிறார். ஆனந்த விகடன் கலர் படம் போட்டு விட்டு 'இரண்டு ஜாதிகளுக்குள் மோதல்' என்று மையமாக சொல்லிவிட்டு ஜகா வாங்குகிறது.

ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறார்கள்? இந்த ரெண்டு பத்திரிகைகளும் என்ன ஜாதி? ஏதாவது ஒரு விசாரணை கமிஷன் வைச்சு சொல்லுங்கப்பா!

மனிதச் சங்கிலி தொடர்பாக அறிவுச் சங்கிலி ஞாநிக்கு சில கேள்விகள்

நடக்கவிருக்கும் மனித சங்கிலியைக் குறித்து, 1987ல் நடந்தது, 'போராட்டம்', இப்போது நடப்பது வெறும் 'அணிவகுப்பு'. அன்றைய கோரிக்கை 'இந்திய அரசே தலையிடாதே', இன்றைய கோரிக்கை 'இந்திய அரசே தலையிடு', என்று உலக மகா ஞாநி வழக்கம் போல பிதற்றலை ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

முதலில் அவருடைய வார்த்தை ஜாலத்திற்கு வருகிறேன்.

சிறுவயதில் வெளியே செல்லும்போது எனது தந்தை என் கையை பிடித்துக்கொண்டு, 'டேய் என் கையை விட்டுட்டு எங்கயும் போயிடாத' என்பார், சில நேரம் 'டேய் என் கையை விடாம கூடவே வா' என்பார். இரண்டுக்கும் ஒரே அர்த்தம்தான். சின்னக் குழந்தைக்கு கூட இது தெரியும். ஆனால் ஞாநி இரண்டுக்கும் வெவ்வெறு அர்த்தங்கள் என்கிறார்.

'இந்திய அரசே இலங்கை தமிழர்களுக்கு எதிராக தலையிடாதே'
'இந்திய அரசே இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக தலையிடு'

இந்த இரண்டு கோஷங்களுக்கும் ஏதாவது வித்தியாசம் இருக்கிறதா? ஆனால் இருக்கிறது என்கிறார் ஞாநி. அதற்கு வசதியாக இலங்கை தமிழர்களுக்கு எதிராக, இலங்கை தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக ஆகிய இரு சொற்றொடர்களையும் நீக்கிவிட்டார். நீக்கி விட்டு படித்தால் என்ன வருகிறது பாருங்கள். 'இந்திய அரசே தலையிடாதே', 'இந்திய அரசே தலையிடு' என்று வருகிறது. அதாவது இலங்கைத் தமிழர்கள் விஷயத்தில் அதன் ஆதரவாளர்கள் நிலையை மாற்றிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள் என்று போலி குற்றம் சாட்டுகிறார்.

1987ல் நடந்தது, 'போராட்டம்', இப்போது நடப்பது வெறும் 'அணிவகுப்பு' அதற்குச் செல்லாதீர்கள் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறார். ஞாநி சொல்வது போல நடக்கவிருக்கும் மனிதச் சங்கிலி தி.மு.க தலைமையில் நடைபெறும் வெறும் அணிவகுப்புதான் என்று வைத்துக்கொண்டாலும், அப்படி 'வெறும் அணிவகுப்பாக' தோற்றமளிக்க யார் காரணம்?

யார் காரணம் என்று சுட்டுவிரலை நீட்ட மாட்டார். ஏனென்றால் அவருடைய விரல் அவருக்குப் பிடித்த ஜெயலலிதாவை நோக்கி நீள வேண்டும். அன்றும், இன்றும், என்றும் இலங்கைத் தமிழர்கள் விஷயத்தில் எதிர் பக்கத்திலேயே ஜெயலலிதா நிற்கிறார், நிற்பார். அம்மாவைத் திட்ட மனமின்றி, புது அரசியல்வாதி விஜயகாந்த்தை திட்டவும் மனமின்றி மீண்டும் கருணாநிதியின் மேலேயே பாய்கிறார். ஜெவும், விஜயகாந்தும் மனித சங்கிலிக்கு வரவேண்டாம், ஆனால் குறைந்தபட்சம் அனைத்துக் கட்சி கூட்டத்திற்கு தங்கள் கைத்தடிகளையாவது அனுப்பி வைத்திருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் அப்படிச் செய்யவில்லை. ஏன் என்று கேட்டு குட்டவும் ஞாநிக்கு மனமில்லை.

குமுதம் தலையங்கத்திலும் இதே வழவழாதான். 'இலங்கை அரசுக்கு இதுவரை பல உதவிகளைச் செய்திருக்கிற மத்திய அரசு, இனியாவது அதை அடியோடு நிறுத்தி அங்குள்ள தமிழர்களின் எதிர்காலம் குறித்து உரிய நடவடிக்கை எடுத்தாக வேண்டும்' என்று சில வரிகள் உள்ளன. "உரிய நடவடிக்கை" என்றால் என்ன? அதற்கு குமுதம் பதில் சொல்லுமா? இல்லை ஞாநி தனியே பதில் சொல்வாரா?

ஞாநி அதற்கும் முயற்சித்திருக்கிறார். 'போரை விட்டு விட்டு ஜனநாயகத்திற்கு வாருங்கள்' என்று பிரபாகரனுக்கு கோரிக்கை வைக்கிறார். சபாஷ்! சரியான குள்ள நரி சிந்தனை! 'இந்தியாவை தலையிடு' என்று சொன்னால் அது 'போர் நிறுத்ததிற்கு வலியுறுத்துவதற்காகத்தான்' இருக்க முடியும். அப்படிச் செய்தால் அது சூழ்நிலை காரணமாக புலிகள் ஆதரவாகத்தான்' இருக்க முடியும். ஆனால் அப்படி வெளிப்படையாக சொல்ல முடியாது என்பதால் பிரபாகரனை போரை நிறுத்திவிட்டு வந்து 'மகாபலிபுரத்தில் நடனம்' பார்க்கச் சொல்கிறார். ரஜினி கர்நாடக மக்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டதற்கே தமிழினத் துரோகி என்று கடிதம் எழுதிய ஞாநி, பிரபாகரனை சிங்கள அடக்குமுறைக்கு எதிராக போரை நிறுத்திவிட்டு வாருங்கள் என்று கூசாமல் சொல்கிறார். இந்தியாவை போர் நிறுத்தத்திற்கு வலியுறுத்த திராணியின்றி, ஜெயலலிதா வகையறாக்களுடன் சேர்ந்துகொண்டு, பிரபாகரனை நிறுத்தச் சொல் என்கிறார். யார் துரோகி?

பிரபாகரனின் இராணுவ நடவடிக்கைகளை விட ஜெயலலிதா, கருணாநிதியின் ஊழல் அரசாங்கள் மக்களுக்கு அதிகம் பலனளித்திருக்கிறதாம். மிஸ்டர் ஞாநி, அடிப்படையை மறந்துவிட்டார். தமிழ்நாடு என்பது சுதந்திர பூமி. இங்கு வடிவேலு முதலமைச்சரானால் கூட, மக்கள் எப்படியோ வாழ்ந்து கொள்வார்கள். ஆனால் ஈழம் என்பது, சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக வாழும் கொடுமை. தற்போது நடந்துகொண்டிருப்பது அந்தக் கொடுமைக்கெதிரான கடைசி யுத்தம். யுத்தத்தை நிறுத்த இந்தியாவால் முடியும். ஆனால் பிரபாகரனால் முடியாது. பாலியல் கொடுமை வழக்கில் ஜெயிலுக்குப் போன நடிகனுக்கு கூட இந்த வரலாற்று உண்மை தெரியும். ஞாநியும் இதெல்லாம் தெரியாத முட்டாள் அல்ல.

அவரே கூறியிருப்பது போல மெய்யான மனிதச் சங்கிலி என்பது கைகளை இணைப்பது அல்ல, மனங்களை இணைப்பதுதான் என்றால், முதற்கட்டமாக அவர் தமிழகத்தின் அரசியல் போக்கை தீர்மானிக்கும் அளவுக்கு வாக்கு வைத்திருக்கும் ஜெ, மற்றும் விஜயகாந்தின் மனதை மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டும். அவர்களையும் இணைந்து குரல் கொடுக்கச் சொல்ல வேண்டும். செய்வாரா?

செய்யமாட்டார் என்பதால் ஞாநிக்கு 2011 குட்டுகள் பரிசளிக்க முடிவு செய்திருக்கிறேன். ஞாநி தன்னைத்தானே குட்டிக் கொள்ள முடியாது என்பதால், இதைப் படிக்கும் நண்பர்கள் அனைவரும் அன்பாக ஞாநியின் தலையில் ஒரே ஒரு குட்டு குட்டுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். முதல் குட்டு என்னுடையது 'டங்'. நிறைய குட்ட வேண்டும் போலிருந்தால் ஜெயலலிதா மற்றும் விஜயகாந்தின் தலையில் குட்டுமாறு வேண்டுகிறேன். மேக்கப் போடுவதற்க்காக ஜெயலலிதா மற்றும் விஜயகாந்திற்கு கண்ணாடி பார்க்கும் பழக்கம் உண்டு. எனவே ஒவ்வொரு முறை கண்ணாடியை பார்க்கும்போதும், தலையை தடவும்போதும், உண்மையான தமிழ் மக்கள் குட்டிய இடம் வலிக்கும் உணர்ச்சி ஏற்படும். வலி கோபமாகி 'என்ன ஞாநி இது? எல்லாம் உன்னாலதான?' என்று அவர்கள் எகிறும் நிலை வரும்.

ஞானி வைக்க மறுத்த குட்டு

"விஜயகாந்த்துக்கும் இவருக்கும் தனிப்பட்ட தகறாறு வந்தால், அதற்க்காக இவரும் தேர்தலில் குதித்து, அவருக்கு எதிராக போட்டி போட்டு, நம்மையெல்லாம் வம்புக்கு இழுப்பாராம். அய்யா எங்களை வெச்சு காமெடி ஒண்ணும் பண்ணலியே?"

இது ஞானி வடிவேலுவுக்கு வைத்த குட்டு

"இவருக்கும், வடிவேலுவுக்கும் தனிப்பட்ட தகறாறு வந்தால், அதற்க்காக கருணாநிதியை சன் டிவி லைவ் பிரஸ் மீட் வைத்து திட்டுவாராம்.  படத்துல கூட  யூனிபாரம் போடவே அருவருப்பா இருக்கு என்று தமிழக போலீஸை அசிங்கப்படுத்துவாராம்.அய்யா எங்களை வெச்சு காமெடி ஒண்ணும் பண்ணலியே?"

இது ஞானி விஜயகாந்துக்கு வைக்க மறுத்த குட்டு

அதனால் அந்தக் குட்டை நான் ஞானிக்கே வைக்கிறேன்.  'டங்'

பசுபதியை ஓரம் கட்டிய ரஜினியும் - பாமரனை ஓரம் கட்டிய ஞாநியும்

ஞாநி வாசகர் கடிதம் போட்டால் கூட குமுதம் பிரசுரிக்காத ஒரு நிலை இருந்தது. ஆனால் ஞாநி ஆனந்தவிகடனுடன் முட்டிக் கொண்டு வந்தவுடன், ஆனந்த விகடனை கடுப்பேற்ற அடுத்த வாரமே குமுதம் ஞாநிக்கு 'ஓ' போட்டது.

அதுவரைக்கும் குமுதத்தில் 'ஓ'ஹோவென படித்ததும்-கிழித்ததுமாக இருந்த பாமரன், ஞாநி வந்தவுடன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஓரம் கட்டப்பட்டார். 4-5 பக்கங்கள் எழுதிக் கொண்டிருந்த பாமரன், ஞாநியின் வருகைக்குப் பின், 2-3 பக்கங்களுக்கு குறைக்கப்பட்டு, ஒரு கட்டத்தில் படிச்சதும்-கிழிச்சதும் போதும், என்று துரத்தப்பட்டார். பாவம் பாமரன், ஏதோ குமுதம் புண்ணியத்தில் வாரா வாரம் டீ, காபி குடித்துக் கொண்டிருந்தார். இப்போது ஞாநி கல்லா கட்டுகிறார், பாமரன் கஞ்சிக்கு வழியில்லாமல் காணாமல் போய்விட்டார்.

குமுதம் வாரா வாரம் ஞாநியின் 'ஓ'விற்கு போஸ்டர் அடிக்கிறது, அட்டைப் படத்தில் முன்னிறுத்துகிறது. ஆனால் 'படித்ததும்-கிழித்ததும்' பாமரனை ஏன் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டது? ஞாநியும் பாமரனின் இந்த நிலை பற்றி ஒரு வரி கூட எழுதவில்லை, அட்லீஸ்ட் நண்பர்கள் வட்டாரத்தில் கூட இது பற்றி வருத்தம் தெரிவிக்கவில்லை.

விளம்பரங்களில் எல்லாம் தொடரந்து ஞாநியின் பெயரையே குமுதம் புரமோட் செய்ததில் கடுப்பாகி பாமரனே மனம் நொந்து விலகி ஓடி விட்டதாகவும் ஒரு பேச்சு இருக்கிறது.

பின்குறிப்பு -
"படத்தின் இசை வெளியீட்டின் போது பசுபதி முன்னிறுத்தப்படவில்லை"

இவை இந்த வார குமுதத்தில் ஞாநி எழுதியிருக்கும் வரிகள். ஞாநிக்கு வேறு வேலையே இல்லையா?

'குசேலன்' பட பாடல் வெளியீட்டு விழாவில் ஏன் பசுபதி பங்கேற்கவில்லை? "எனக்கு வேறொரு ஷீட்டிங் இருந்ததால் பங்கேற்கவில்லை", என பசுபதியே விளக்கம் கொடுத்துவிட்டார். ஆனாலும், ரஜினிதான் அவரை வரவிடாமல் செய்துவிட்டார், பசுபதியை வேண்டும் என்றே முன்னிலைப் படுத்தாமல் விட்டுவிட்டார் என்பது போல ஓ பக்கத்தில் எழுதியிருக்கிறார்.

ரஜினியை பற்றி எப்படி வேண்டுமானாலும் கற்பனை கலந்தாவது காழ்ப்புணர்ச்சியுடன் எழுதலாம் என ஞாநி முனைந்திருக்கிறார்.

எனவே வேண்டும் என்றே, அவரைப்போலவே நானும் கற்பனை கலந்து 'பாமரன் கதையை' எழுதியிருக்கிறேன்.

மன்னியுங்கள்! மிஸ்டர் பாமரன்.

ஓ பக்கங்களை எழுதுவது ஞாநியா?

இந்த வாரம் மொத்தம் 5 பக்கங்களில் ஓ பக்கங்கள் - துவக்க பக்கத்தில் மட்டும் ஞாநியின் பெயர் இருந்தது, ஆனால் அடுத்த நான்கு பக்கங்களிலும் ஞாநியின் பெயர் இல்லை. அப்படி இருக்கும் போது அவற்றை எழுதியது ஞாநிதான் என்பதை எப்படி ஒப்புக்கொள்வது?

இப்படி ஒருவன் விவாதம் செய்தால், அதன் பெயர் அபத்தம். ஞாநி இப்படித்தான் ரஜினி விஷயத்தில் அபத்தக் களஞ்சியமாகிக் கொண்டிருக்கிறார். குசேலன் படத்தின் ஆரம்பத்தில் பூஜையின் போது "இந்தப் படத்தில் நான் 25 சதவிகிதம்தான்" என்று ரஜினி சொன்னாராம். (ஆமாம். சொன்னார்) ஆனால் பாடல் வெளியீட்டின் போது சொல்லவில்லையாம் (ஏன்யா சொல்லவேண்டும்? அவர் என்ன நடுவில் மாற்றிச் சொன்னாரா? விட்டால் தூங்கி எழுந்தவுடன் தினமும் பத்திரிகையில் இந்தப் படத்தில் நான் 25 சதவிகிதம்தான் என்று ஒரு அறிக்கை ஏன் விடவில்லை என்று கேட்பார் போலிருக்கிறது?)

பேராசைக்காரர்களும், பேராத்திரக்காரர்களும் ஒன்று சேர்ந்து தோற்றுவிட்டு இப்போது நஷ்டக் கணக்கு கும்மியடிக்கிறார்கள். ஞாநி இதற்க்காக வாராவாரம் பக்கவாத்தியம் அடிக்கிறார். குமுதம் ஒத்து வாசிக்கிறது.

மர்மயோகி ரிலீசான பின் ஓ பக்கங்களில் ஞாநி என்ன எழுதுவார்?

சுப்பிரமணியபுரம் படத்தில் ஷேவிங் செலவு கூட இல்லாமல் எல்லோரையும் தாடி வளர்க்க வைத்து, முடிவெட்டாமல் ஹிப்பித் தலையைக் காட்டி தயாரிப்பாளர் சம்பாதித்துவிட்டார். இதை விடக் கூடாது.

சந்தோஷ் சுப்பிரமணியம் படத்தில் சுவிட்சர்லாந்தில் போய் ஜில்லென்று டூயட் ஆடிவிட்டு வந்து, வியர்க்காமல் ரப்பர் மேக்கப் போடாமல் ஜெயம் ரவியையும், ஜெனிலாவையும் காட்டி படத்தை ஓட்டி லாபம் பார்த்துவிட்டார் தயாரிப்பாளர். இதையும் விடக் கூடாது.

அனைவரும் கமல் போல 10 வேஷம் போட்டு, ரப்பர் மேக்கப் மாற்றி படமெடுத்தால் மட்டும்தான் ஒப்புக்கொள்வேன். இல்லையென்றால் தியேட்டர் வசூலை திருப்பிக் கொடுங்கள்.

இப்படியெல்லாம் நான் சொல்லவில்லை. ஓ.ஞாநி அவர்கள் சொல்லாமல் சொல்கிறார்.

கருணாநிதியைத் திட்டி எழுதி போரடித்துவிட்டது போலிருக்கிறது. இப்போது ரஜினியை திட்டி எழுத ஆரம்பித்துவிட்டார் (பேத்த ஆரம்பித்துவிட்டார் என்றும் சொல்லலாம்).

"கமல்ஹாசன் தசாவதாரத்திற்கு சுமார் 20 மாதங்கள் வேலை செய்து 10 முறை ஒவ்வொரு சீனுக்கும் ரப்பர் மேக்கப் மாற்றி மாற்றி உழைத்து சம்பாதித்ததை ரஜினி குசேலனில் 20 நாட்கள் வேலை பார்த்து பத்து விக் மட்டும் மாற்றியே அனாயாசமாக சம்பாதித்துவிட்டார்",

என்று ஓ.ஞாநி புலம்புகிறார், ஸாரி குற்றம் சாட்டுகிறார்.

"யோவ் போன படத்துல நீ பத்து வேஷம் போட்டதால நான் 100 ரூபாய்க்கு டிக்கெட் வாங்கி பார்த்தேன். இந்தப் படத்துல நீ ஒரு வேஷம் தான போட்டிருக்க, அதனால நான் பத்து ரூபாய்தான் தருவேன். யாரை ஏமாத்தற?", மர்ம யோகி ரிலீசாகும் போது குமுதத்தில் ஓ பக்கங்கள் இப்படித்தான் கமலை கடித்துக் குதறுவதாக இருக்கும் என்று முன்னெச்சரிக்கை விடுக்கிறேன்.


அதே போல சுப்பிரமணியபுரம், சந்தோஷ் சுப்பிரமணியபுரம் என்று குறைந்த பட்ஜெட்டில் படம் எடுத்து அதிக லாபம் பார்த்த தயாரிப்பாளர்கள், அதில் பங்கு கொண்ட நடிகர் நடிகைகள் ஆகியோர்அனைவரும் பதுங்கத் தயாராக இருங்கள். அடுத்து ஓ.ஞாநி உங்கள் மேல் தான் பாயப் போகிறார்.

இந்த வார ஓ பக்கங்களில் ஞாநி கேட்க மறந்த பல கேள்விகள்

சீனாவுக்கு எதிராக இந்தியாவின் உதவியுடன் அமெரிக்கா 1960களில் இமயமலையில் ஆபத்தான உளவு வேலை பார்த்தது என இந்த வார 'ஓ' பக்கங்களில் ஞாநி எழுதியிருக்கிறார் - அவர் திறமைசாலி
அதையே நமது இட்லி வடை மறு பிரசுரம் செய்திருக்கிறார் - இவர் பொறுமைசாலி. எனவே பாதிக்கு பாதி டைப் செய்கிற வேலை எனக்கு மிச்சம். அதற்க்காக இட்லி வடைக்கு நன்றி. இனி ஓ பக்கங்களுக்கு வருவோம்.

1964-ல் சீனா அணுகுண்டு சோதனை நடத்தியது. இது அமெரிக்காவுக்கு கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அடுத்தடுத்து சீனா என்னவெல்லாம் செய்யப்போகிறது என்று உளவு பார்க்க ஒரு திட்டம் வகுத்தது. அப்போது அமெரிக்காவின் செயற்கைக் கோள் திட்டங்கள் ஆரம்ப நிலையில் இருந்தன. சீனாவை வானிலிருந்து வேவு பார்க்கும் வசதி இல்லை.

இமயமலை உச்சியிலிருந்து வேவு பார்க்கலாம் என்று அமெரிக்கர்கள் திட்டம் போட்டார்கள். மலை உச்சியிலிருந்து திபெத்தும், சீனாவின் ஏவுகணை சோதனைகள் நடக்கும் சின்சியாங் மாவட்டமும் தெரியும். இதற்கு ஏற்ற இடம் இந்தியப் பகுதியில் இருக்கும் இரண்டாவது உயரமான மலையான நந்தாதேவிதான். 25 ஆயிரம் அடி உயரம். உலகத்தின் மிக உயரமான 25 சிகரங்களில் இது ஒன்று. இந்தப் பனிமலையில் இருந்துதான் ரிஷி கங்கை என்ற ஓடை தொடங்குகிறது இது அடுத்த மலையான நந்தாகோட்டில் ஓடும் தவுளிகங்கையில் சேர்ந்து பிரும்மாண்டமான கங்கை நதியாகிறது. நந்தாதேவி சிகரத்தின் மீது சீனாவை வேவு பார்ப்பதற்கான கருவியைப் பொருத்துவதுதான் அமெரிக்காவின் திட்டம். இமயமலையில் ஏறுவது சாதாரண விஷயம் அல்ல. கடும் பனிப் புயல்கள் வீசும் பனிப் பொட்டல் அது. 1936 வரை யாருமே நந்தாதேவி மீது ஏறியதே இல்லை.

இதற்கு இந்திய அரசின் உளவுப் பிரிவான ஐ.பி.யின் உதவியை சி.ஐ.ஏ பெற்றுக் கொண்டது.

அறுபதுகளில் இந்தியாவின் நண்பன் சோவியத் என்பது உலகறிந்த உண்மை. அப்படி இருக்க எந்த தைரியத்தில் அமெரிக்கா இந்தியாவை அணுகியது. இந்தியாவை அணுகினால் அது சோவியத்துக்கும் தெரிய வரலாம், எதிரியான சோவியத்துக்கு தெரிந்தால் அது உலகத்துக்கே தெரிந்த மாதிரி ஆகிவிடுமே என்று ஏன் அமெரிக்கா யோசிக்கவில்லை.

கடற்படை கேப்டனாக இருந்து ஐ.பி. அதிகாரியாக இருந்த எம்.எஸ்.கோலி என்பவர் மலையேறுவதில் ஆர்வமுடையவர். இமயமலைப் பகுதியில் பல முறை சிகரங்களுக்குச் சென்றவர். 1965-ல் ஒரே சமயத்தில் ஒன்பது பேரை எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏற வைத்த பெருமைக்குரியவர் கோலி.

சோவியத்தை நண்பனாக வைத்துக் கொண்டு, ஐ.பி எப்படி அமெரிக்காவின் சி.ஐ.ஏவுக்கு இரகசியமாக ஒத்துழைக்க ஒப்புக்கொண்டது. இதற்கு அதிகாரபூர்வமாக ஒப்பதல் தந்தது யார்? ஐ.பி.அதிகாரியாக இருந்த கோலி யாருடைய கட்டளையை ஏற்றுக்கொண்டு அமெரிக்காவிற்கு ஒத்துழைத்தார். இந்தியப் பிரதமரா? ஜனாதிபதியா? கடற்படை தளபதியா?

இவர் தலைமையில் சில உளவு அதிகாரிகளும், சி.ஐ.ஏ. அனுப்பிய சிலருமாகச் சேர்ந்து நந்தாதேவி சிகரத்துக்குச் சென்று உளவுக் கருவியை வைக்கும் வேலையில் ஈடுபட்டார்கள்.

இவர் தலைமையில் சென்ற மற்ற சில உளவு அதிகாரிகள் யார்? அமெரிக்க சி.ஐ.ஏ அனுப்பிய அந்த சிலர் யார்? அவர்களைப் பற்றிய தகவல் உண்டா?

அந்த அமெரிக்கர்களில் முக்கியமானவர் டாக்டர் ராபர்ட் ஸ்காலர். சியாட்டில் பகுதியில் பிரபலமான குழந்தைகள் சர்ஜன் ராபர்ட். மலையேறுவதில் பெரு விருப்பம் உடையவர். இவரை சி.ஐ.ஏ. ஏஜெண்ட் சந்தித்து தேச நலனுக்காக அவர் இமயமலைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கேட்டார். இது தவிர மாதம் ஆயிரம் டாலர்கள் (1965-ல்) பணமும் கிடைக்கும் என்றார்.

ராபர்ட் ஸ்காலர் ஒப்புக் கொண்டார். அவரை அடிக்கடி ரகசியமான இடங்களுக்குக் கண்ணைக் கட்டி அழைத்துப் போய் கடுமையான பயிற்சிகள் தரப்பட்டன. எங்கே போய் வருகிறார் என்று மருத்துவமனைக்கும் மனைவிக்கும் சொல்லக் கூடாது. இதன் விளைவாக ராபர்ட்டின் மனைவி அவருடன் கசப்படைந்து விவாகரத்தே வாங்கிப் போய்விட்டார்.

இது போன்ற இராணுவ இரகசிய வேலைகளில் ஈடுபடும்போது எதற்கு சம்பந்தமே இல்லாமல் ஒரு குழந்தைகள் சர்ஜனை, ராபர்ட்டை, சி.ஐ.ஏ தேர்ந்தெடுத்தது. 1936 வரையில் யாருமே ஏற முடியாத பனிப்புயல்கள் வீசும் நந்தாதேவிக்கு, மலை ஏறிப் பழக்கம் உள்ளவர்களை துணைக்கு கூப்பிடாமல், மலை ஏற விருப்பம் மட்டுமே உள்ள, அனுபவம் இல்லாத ஒருவரை ஏன் சி.ஐ.ஏ அழைத்தது?

மலையேறுவதற்கு விருப்பம் உள்ளது என்ற ஒரே காரணத்துக்காக தனது தொழிலை விட்டுவிட்டு ராபர்ட் சி.ஐ.ஏவுடன் சேர்ந்து இந்த வேலையில் ஈடுபட்டாரா? நம்ப முடியவில்லை. ராபர்ட்டின் உண்மையான பிண்ணனி என்ன?

மலை உச்சியில் வைக்க வேண்டிய உளவு சாதனம் சீனாவில் சோதனைகள் நடந்தால் பதிவு செய்யும். 40 பவுன்ட் எடையுள்ளது. இதை இயக்கும் அணுசக்தி புளுட்டோனியம் 238,239 கொண்ட செல்களிலிருந்து கிடைக்கும். இதிலிருந்து கிடைக்கும் வெப்பத்தில், மலையேறுபவர்கள் இரவு நேரங்களில் குளிர் காய்ந்தார்களாம். சிகரத்தை அடைவதற்கு முந்தைய ஓய்விடத்தில் எல்லாரும் இருந்தபோது கடுமையான பனிப் புயல் வீசியது. இனி ஒரு அடி கூட மேலே போக முடியாது என்ற நிலை. கீழே திரும்பியாவது போவோமா என்ற கவலையான நிலை. உளவுக் கருவியை அருகே ஒரு பாறைப் பகுதியில் வீசி எறிந்தார்கள். சில மாதங்கள் கழித்து புயல்கள் வீசாத பருவத்தில் வந்து திரும்ப எடுத்துச் சென்று உச்சியில் வைத்துவிடலாம் என்று முடிவு செய்தார்கள். ஆனால், சில மாதங்கள் கழித்து அதே இடத்துக்கு வந்து பார்த்தபோது கருவியைக் காணோம். தொடர்ந்து வீசிய பனிப்புயல்களில் மலைக்குள் எங்கேயோ போய் புதைந்துவிட்டது.

யாருமே போக முடியாத பனிப்புயல் வீசும் நந்தாதேவிக்கு ஏதோ பிக்னிக் போவது போல இரண்டாவது முறையும் போய் வந்திருக்கிறார்கள் என்பது நம்ப முடியவில்லை. அதுவும் ராபர்ட் போன்ற ஒரு குழந்தைகள் சர்ஜன் வழிகாட்டியிருக்கிறார், உதவியிருக்கிறார். அவர் மலையேற விருப்பமுள்ளவரே தவிர, மலைஏறி அனுபவமுள்ளவர் என்று கட்டுரையில் குறிப்பிடப்படவில்லையே ஏன்?

சரி போகட்டும். இந்த இரண்டாவது இரகசிய பயணம் எப்போது நடந்தது? உடனேயா? சில மாதங்கள் கழித்தா? சில வருடங்கள் கழித்தா?

இரண்டாவது பயணத்தின்போது சென்றவர்கள் யார்? அந்தப் பயணம் பற்றி ஐ.பி.க்கு தெரியுமா? இந்திய அரசாங்கத்தில் யாருக்காவது தெரியுமா?

சி.ஐ.ஏ.வும் ஐ.பி.யுமாக அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் பல முறை விமானங்களில் ஹெலிகாப்டர்களில் வந்து தேடித் தேடிப் பார்த்தார்கள். கருவி போன இடம் தெரியவில்லை. இதற்குள் பக்கத்து மலையான நந்தாகோட்டில் இதே போன்ற அணுசக்தியில் இயங்கும் ஒரு கருவியைப் பொருத்தினார்கள்.

யார் பொருத்தினார்கள்? மீண்டும் சி.ஐ.ஏ - ஐ.பி இரகசியக் கூட்டணியுடன் ராபர்ட் ஸ்காலர், கோலி சென்றார்களா? அல்லது வேறு யாராவதா? இந்தக் கட்டுரையில் அதற்கு பதில் இல்லை.

அது சில வருடங்கள் இயங்கி சீனா பற்றிய தகவல்கள் கிடைத்த பிறகு, அமெரிக்கா அதை அகற்றி விட்டது.

சீனா பற்றி தகவல்கள் கிடைத்த பிறகு... என்று ஒரே வரியில் சொன்னால் எப்படி? என்ன தகவல் கிடைத்தது. அந்த தகவலை இந்தியா எடுத்து அமெரிக்காவிற்கு கொடுத்ததா? அமெரிக்கா எடுத்து இந்தியாவிற்கு கொடுத்ததா?

ஆனால் நந்தாதேவியில் தொலைந்து போன புளுட்டோனிய சக்தியில் இயங்கும் கருவி என்ன ஆயிற்று? யாருக்கும் தெரியாது. அதிலிருந்த புளுட்டோனியம் கசிந்தால், கங்கைக்கு வரும் ஓடை நீரில் கலந்தால்? மனிதர்களுக்கும் உயிரினங்களுக்கும், நீரைப் பயன்படுத்துவோருக்கும் பல சிக்கலான விளைவுகள் ஏற்படும்.

புளுட்டோனியத்தின் கதிர் இயக்கம் அடங்குவதற்கு எத்தனை வருடம் ஆகும் தெரியுமா? 24 ஆயிரம் வருடங்கள்! ராபர்ட் ஸ்கெல்லருக்கு இப்போது 74 வயது. அமெரிக்காவுக்கு அவர் ஆற்றிய தேசத் தொண்டுக்காக அவருக்கு சி.ஐ.ஏ.விலிருந்து வீட்டுக்கே வந்து ஒரு மெடல் அணிவித்துப் பாராட்டிவிட்டு, பிறகு அதைக் கழற்றி எடுத்துக் கொண்டும் போய்விட்டார்கள். இப்படி ஒரு விஷயம் நடந்தது வெளியில் தெரியக்கூடாது என்பதே காரணம்.

நந்தா தேவிக்கு ராபர்ட் சென்றபோது எடுத்த படங்கள், டயரிக்குறிப்புகள் எல்லாம் சி.ஐ.ஏ.விடம் உள்ளன. அவற்றைத் திருப்பித் தரக் கோரி 40 வருடமாக மன்றாடி வருகிறார் ராபர்ட். நந்தாதேவியில் தன்னந்தனியே ஏறிய முதல் அமெரிக்கர் என்ற அவருடைய சாதனைக்கு அவரிடம் எந்த ரிக்கார்டும் இல்லை. எல்லாம் சி.ஐ.ஏ.விடம் உள்ளன. அவர்களோ தர மறுக்கிறார்கள்.

இமயமலைக்கு பல முறை சென்று வந்த பின், புகழ் பெற்ற குழந்தை மருத்துவராக 40 வருடங்கள் செயல்பட்ட ராபர்ட் இப்போது மனக் கசப்புடன் எல்லா உண்மைகளையும் பகிரங்கமாகச் சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார். ஆனால், அமெரிக்க அரசு இப்படி ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்ததாக இதுவரை ஒப்புக் கொள்ளவில்லை.

1978-ல் பிரதமர் மொரார்ஜி தேசாய் மக்களவையில் இனி இப்படிப்பட்ட ஆபத்தான சோதனைகளில் இந்தியா ஒத்துழைக்காது என்று அறிவித்தார்.

இந்த வரியைப் படித்தால் என்னமோ மொரார்ஜி தேசாய்தான் 1965ல் இருந்து 78 வரைக்கும் இதற்கெல்லாம் துணையாக இருந்துவிட்டு, இனிமேல் இந்த ஆபத்தில் ஈடுபடப்போவதில்லை என்று சொல்வது போல இருக்கிறது. நிச்சயம் அப்படி இருக்க முடியாது.

ஆனால் மொரார்ஜி தேசாய் மக்களவையில் இதை அறிவிக்கிறார் என்றால் இதில் இரகசியம் எதுவும் இல்லை என்றாகிறது. அதாவது அமெரிக்காவுடன் இணைந்து நாம் சீனாவை வேவுபார்த்தோம். இனி அதுபோல செய்யப்போவது இல்லை என்று அதிகாரப்பூர்வமாக உலகுக்கு அறிவிப்பது போல இருக்கிறது.

இந்தியா தனது நண்பன் சோவியத் யூனியனுக்கு தெரியாமல், அமெரிக்க உதவியுடன் சைனாவை உளவு பார்த்தது என்பதை நம்ப முடியவில்லை.

மொரார்ஜி தேசாய் மக்களவையில் அறிவிக்கிறார் என்றால் அவருக்கு முந்தைய மற்ற இந்தியப் பிரதமர்களுக்கும், ஐனாதிபதிகளுக்கும் தெரிந்துதான் இது நடந்தது போல ஒரு தோற்றமளிக்கிறது. இது உண்மையா?

எம்.எஸ்.கோலி ஓய்வு பெற்ற பின் எல்லா உண்மைகளையும் தன் சாகச அனுபவப் புத்தகமாக எழுதிவிட்டார்.

இமயமலையில் கங்கை தோன்றும் இடத்தில் காணாமற்போன புளுட்டோனியக் கருவி பற்றி இப்போது மறுபடியும் ஒரு தகவல் வந்திருக்கிறது. மலையேறும் வீரரான தகேதா என்பவர் 2005-ல் நந்தாதேவிக்கு அதே இடத்துக்குச் செல்ல முயற்சித்தார். இப்போது இந்திய அரசு யாரையும் அங்கே செல்ல அனுமதிப்பதில்லை. அருகில் உள்ள நந்தாகோட்டுக்குச் சென்ற தகேதா, அங்கே ரிஷி கங்கை நதிக்கருகிலிருந்து மண் சேம்பிளை எடுத்து வந்து பரிசோதனைக்கு அனுப்பினார். பாஸ்டனில் ஓர் ஆய்வுக்கூடம், அதைச் சோதித்து முடிவுகளைத் தெரிவித்தது. மண்ணில் புளுட்டோனியம் கலந்திருப்பதாக உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறது!

தகேதா எந்த நாட்டுக்காரர்?

இந்தியா யாரையும் அனுமதிப்பதில்லை என்று தெரிந்தும், ஏன் மலையேறும் வீரர் தகேதா நந்தாதேவிக்கு செல்ல முயற்சித்தார்?

அனுமதி கிடைக்கவில்லை என்றதும் ஏன் நந்தாகோட்டுக்குச் சென்றார்?

அவருக்கு இந்த இரகசிய பரிசோதனை பற்றி ஏதேனும் தகவல் தெரிந்திருந்ததா?

மலையேறிவிட்டு மற்ற வீரர்களைப் போல திரும்பாமல் அவர் ஏன் மண் பரிசோதனை செய்தார்?

மண் பரிசோதனையை இந்தியாவில் செய்யாமல் ஏன் பாஸ்டனில் உள்ள ஆய்வுக்சகூடத்தில் செய்தார்?

பாஸ்டனில் பரிசோதிக்கப்பட்ட மண் நந்தாகோட்டில் எடுக்கப்பட்ட மண்தான் என்பதற்கு என்ன ஆதாரம்?

பரிசோதனையின் முடிவு, அதிகாரப்பூர்வமானதா அல்லது தனியார் தகவலா?

இமயமலையில் மண் எடுக்கப்பட்ட ஆற்றுப் பகுதியில் புளுட்டோனியம் கலப்பதற்கு வேறு எந்த வாய்ப்பும் இல்லை, 1965-ல் காணாமல் போன அமெரிக்க உளவுக் கருவி உடைந்து போயிருக்கலாம் என்பதைத் தவிர.

1965-ல் இந்தியா அணி சேரா கொள்கையைப் பின்பற்றியதாக சொல்லிக் கொண்ட காலத்தில், அமெரிக்காவுடன் சீனாவுக்கெதிராக ரகசிய உளவு வேலையில் ஈடுபட்டிருக்கிறது. இப்போது மன்மோகன் ஆட்சியில் அமெரிக்காவுடன் இந்திய ராணுவம் பகிரங்கமாகவே கூட்டுப் பயிற்சிகளுக்கு உடன்பாடுகள் போடப்பட்டுள்ளன.

அமெரிக்காவுடன் அணுசக்தி முதல் ராணுவ ஒப்பந்தம் வரை எல்லாமே எவ்வளவு ஆபத்தானவை என்பதற்கு நந்தாதேவியில் தொலைந்து போன புளுட்டோனியம் மட்டும் சாட்சியம் அல்ல. ஆஸ்திரேலியாவின் சாட்சியமும் இருக்கிறது. 90_களில் ஆஸ்திரேலிய கடற்படைக்கு அமெரிக்கா சில கணினி மென்பொருட்களை அளித்தது. அந்த மென்பொருட்களைப் பயன்படுத்தும் போதெல்லாம் கடற்படையின் தகவல்கள், அமெரிக்காவுக்கும் ஒரு பிரதி போய்ச் சேருவது போல மென்பொருட்களில் திட்டம் எழுதி வைக்கப்பட்டிருந்ததை ஆஸ்திரேலியா கண்டுபிடித்தது. நன்றி என்று சொல்லி மென்பொருட்களைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டது!

நந்தாகோட் சிகரத்தில் வைக்கப்பட்டிருந்த உளவுக் கருவிகள் சீனாவை மட்டுமல்ல, இந்தியாவையும் உளவு பார்த்திருக்கக்கூடியவைதான்!
நமக்கு அறிவு வருவது எப்போது?.

மேலே உள்ள கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் தெரிந்துவிட்டால் நமக்கு அறிவு வருவது எப்போது என்பது தெரியக்கூடும்.

( நன்றி: குமுதம் )
(நன்றி:இட்லி வடை)

ஓ.ஞாநியின் இடக்கு மடக்கு

ஜெயலலிதாவின் வானளாவிய கட்டவுட்டுகள் சரிந்து கொண்டிருந்த நேரம்.
ஆட்சி மாறி சன் டிவி ஜெயலலிதாவின் வீட்டுக்குள் புகுந்து செருப்புக்களையும், புடவைகளையும் படம் காட்டிய நேரம்.

தினமணியில் திருவாளர் 'சிறு பத்திரிகையாளர்' ஞாநி ஒரு கட்டுரை எழுதினார்.
'ஜெயலலிதா வீட்டுக்குள் மிகப் பெரிய லைப்ரரி இருக்கிறது. சன் டிவி அதைக் காட்டாமல் ஏன் நூற்றுக் கணக்கான செருப்புகளையும், புடவைகளையும் காட்டியது' என புலம்பி இருந்தார்.

சம்பந்தப் பட்ட ஜெயலலிதாவே தன்னுடைய தக தக புடவையை கட்டிக் கொண்டு, கிலோ கணக்கில் நகைகளையும் போட்டுக்கொண்டு, எருமை மாட்டு வயதில் ஒருத்தனை திடீரென வளர்ப்பு மகனென அறிவித்து, போலீஸ் கமிஷனர்களை கல்யாணத்தில் நாயனம் வாசிக்கிறவர் போல துணைக்கு வைத்துக் கொண்டு ஊர்வலம் போவாராம். ஆனால் நாம் அதையெல்லாம் கண்டு கொள்ளாமல் ஆஹா ஜெயலலிதாவின் லைப்ரரி எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது என்று ஆச்சரியப்படவேண்டுமாம்.

இப்போது சிறு பத்திரிகையாளர் ஞாநி பெரும்பத்திரிகையாளராகிவிட்டார். ஆனாலும் ஆள் மாறவே இல்லை. இவருக்கு யாரையாவது பிடித்து விட்டால் முழு பூசணிக்காயையும் குமுதத்தை வைத்து மறைப்பார். பிடிக்காவிட்டால் ஒலிம்பிக்கில் கோல்டு மெடல் வென்றால் கூட குமுதத்தில் 'குட்டு வைப்பார்' அல்லது 'பகிரங்கக் கடிதம்' எழுதுவார்.

'வளர்ப்பு மகன் கல்யாணத்தில் தாங்கள் அணிந்த நகைகள் கவரிங் நகைகள்' என்று ஏழை ஜெயலலிதா - சசிகலா அண்டு கோ கோர்ட்டில் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.
குமுதத்திலேயே இது வெளியாகி இருக்கிறது. தன்னுடைய ஓ பக்கங்களைத் தவிர வேறு எந்த பக்கங்களையும் படிக்காத ஞாநி இது போன்ற பக்கங்களையும் படித்து, குட்டு வைக்க மனமில்லை என்றாலும், செல்லத் தட்டு வைப்பார் என்று நம்புகிறேன்.