Sunday, October 18, 2009

ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்!

”இலங்கைக்கு நான்கே நாட்களில் விடுதலை பெற்றுத் தந்த கலைஞருக்கு பாராட்டு”
தமிழகத்தை சேர்ந்த எம்பிக்கள் இலங்கைக்கு சென்று வந்த பின் சென்னையில்  மேற்கண்ட வாசகங்களுடன் சில போஸ்டர்கள் முளைத்தன.

இதை கண்டித்து, Facebookல் சிலர், முக்கியமாக இலங்கைத் தமிழர்கள் கலைஞரை காய்ச்சி எடுத்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். நல்லது. அவர்களுடைய கோபம் நியாயமானதே. ஆனால் கோபப்படுவது மட்டுமே நியாயமாகிவிடுமா?


வயிற்று வலி எனக்கு என்றால், நான்தானே மருந்து சாப்பிட வேண்டும். கசப்பு என்பதால் எனக்காக இன்னொருவர் மருந்து சாப்பிட முடியுமா? பிரபாகரனின் (இன்னும் சிலரால் உறுதி செய்யப்படாத) முடிவுக்குப் பின்னால், ஈழத் தமிழர்களின் ஒருங்கிணைந்த தலைவர் யார்? யாராக இருந்தாலும் அவர் ஈழத்தில்தானே இருக்க வேண்டும். தி.மு.க, அ.தி.மு.க, ம.தி.மு.க, தே.மு.தி.க மற்றும் தி.க தலைவர்கள் அந்தந்த கட்சிக்குதான் தலைவர்களே தவிர, ஈழத் தமிழர்களின் தலைவர்கள் அல்ல. அப்படி இருக்கவும் முடியாது.

ஆனால் அதை மறந்துவிட்டு, சில ஈழத் தமிழர்கள் தங்களது தலைவர்களை தமிழ்நாட்டில் தேட ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்களுக்கு ”நான்கே நாட்களில் இலங்கை பிரச்சனையைத் தீர்த்த கலைஞர்” போஸ்டர்கள் கண்களில் படுகின்றன. அவர் கலைஞர் அல்ல, கொலைஞர் என்று அனல் கக்குகிறார்கள். மீண்டும் சொல்கிறேன். உங்கள் கோபம் நியாயமானதே. ஆனால் கலைஞர் அல்லது கொலைஞரின் மேல் கோப்படுவது மட்டுமே நியாயமாகிவிடுமா?


  • உங்கள் விடுதலைக்கு உங்கள் பங்கு என்ன?
  • இலங்கையில் உள்ள தமிழ்கட்சிகள் ஏன் தனித் தனி கட்சிகளாக இயங்குகின்றன? 
  • ஏன் அவர்களுக்குள் ஒற்றுமை இல்லை? 
  • ஏன் அவர்களுக்குள் பொதுத் தலைமை இல்லை? 
  • அவர்களில் எந்தக் கட்சியை அல்லது அமைப்பை இலங்கைக்கு வெளியே உள்ள தமிழர்கள் ஆதரிக்கிறார்கள்?
  • ஈழத் தமிழர்களின் தற்போதைய நிலைக்கு இவர்களுக்கு பங்கே இல்லையா?

தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்த தமிழர்கள் கருணாநிதியை அல்லது பிரபாகரனை திட்டித் தீர்த்துவிட்டு பொழுதை போக்குவதும், பிறகு ”மானாட மயிலாட” பார்ப்பதும் வாடிக்கை தான்.

தற்போது இலங்கைத் தமிழர்களும் பிரபாகரனை அல்லது கருணாநிதியைத் திட்டிவிட்டால் தங்கள் கடமை முடிந்தது என்று நினைக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். இந்த நினைப்பு மாறி, இது தங்கள் பிரச்சனை என்று நினைத்து ஒற்றுமையுடன் போராடும் வரை, தனி ஈழம் என்பது கனவாகவே நீடிக்கக் கூடிய அபாயம் உண்டு.

ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள்!
தமிழ்நாட்டு போஸ்டர்கள் தமிழ்நாட்டு வாக்காளர்களை குறி வைத்து ஒட்டப்படுகின்றன. அதைப் படித்து நேரத்தை வீணடிக்காதீர்கள்.
”மானாட மயிலாட” நிகழ்ச்சிகள் எங்கள் (தமிழ்நாட்டு தமிழர்களின்) நேரத்தை  வீணடிக்கப் பிறந்த நிகழ்ச்சிகள். அதைப் பார்த்துவிட்டு கோபப்படாதீரகள். கலைஞர் மீதும், நமீதாக்கள் மீதும் கோபப்படுவதுதான் ஈழப்போராட்டம், தனி ஈழ உணர்வு என்று (கொச்சையாக) வரைமுறைப் படுத்தாதீர்கள்.



உங்கள் தலைவர் யார்? அவரை கண்டுபிடியுங்கள். அவரைக் கண்டுபிடிக்க உங்கள் கோபம் உதவட்டும். தனி ஈழம் பிறக்கட்டும்.

Saturday, October 17, 2009

ஆதவன் - ஒளிரவில்லை!


”அண்ணே தீபாவளிக்கு ஆதவன் எத்தனை டிக்கெட் வேணும்?”, உதயம் தியேட்டர் உரிமையாளர்களில் ஒருவரான செல்வம் எங்கள் குடும்ப நண்பர்.
”10 டிக்கெட் போட்டிருங்க”, என்றேன். அவர் நைட் ஷோவிற்கு டிக்கெட் போட்டுக் கொண்டு வந்தார்.
இதற்கிடையில் எனது சித்தப்பா சோலை வழியாக திரு.சிவகுமார் அவர்களிடமிருந்தே தீபாவளிக்கு முதல் நாளே சத்தியம் தியேட்டரில் மாலை (பிரிவியு) காட்சிக்கான டிக்கெட் கிடைத்துவிட்டது.

சீட்டில் அமர்ந்த கொஞ்ச நேரம் கழித்து, ஒரு குடும்பம் வந்து இது எங்கள் சீட் என்றார்கள். அவர்கள் கையிலும் டிக்கெட், ஆச்சரியகரமாக அதே டிக்கெட் எண்கள். சரியாக டைட்டில் போட்டு படம் ஆரம்பிக்கும் நேரத்தில் இந்த இடைஞ்சல் கடுப்பாக இருந்தது. தியேட்டரில் விசில்கள் பறக்க ஆரம்பித்த வினாடிகளில் நானும் சித்தப்பாவும் தியேட்டரை விட்டு வெளியே வந்தோம்.

”ஹலோ இது என்னங்க கன்பியுஷன்? ஒரே டிக்கெட் நம்பரை எப்படி ரெண்டு பேருக்கு இஷ்யு பண்ணீங்க?”, டிக்கெட்டை வாங்கிப் பார்த்த உதவியாளர் முதலில் ஜெர்க் ஆனார். பிறகு முகத்தில் நமட்டுப் புன்னகையுடன், ”சார், இது சத்தியம் தியேட்டர். நீங்க சாந்தம் தியேட்டரோட டிக்கெட்டை வைச்சிருக்கீங்க. ரெண்டாவது ஃபுளோர் போங்க” என்றார். அசடு வழிந்து கொண்டே ரெண்டாவது புளோருக்கு விரைந்தோம். ”நம்மள விடு. தியேட்டர்காரனுக்கு தெரியாதா? எது சத்யம் டிக்கெட், எது சாந்தம் டிக்கெட்டுன்னு. . .?” இந்த கடுப்பான கேள்விகளுடன் சாந்தம் தியேட்டரில் நுழையவும், சூர்யா திரையில் தோன்றவும் சரியாக இருந்தது.

முதல் Action காட்சி முடிந்து, பிறகு டைட்டில் போட்டு, பிறகு ஒரு பாடலும் முடியும்போது சரிதான் சூர்யா பட்டைய கிளப்ப போகிறார் என்று தோன்றியது.




கூலிக்கு கொலை செய்யும் Paid Killerஆக அறிமுகம் சூர்யா செம பிட். சிக்ஸ் பேக்கை விடாமல் வைத்திருக்கிறார். டைட்டாக உடை அணிகிறார். விதம் விதமாக யோகாசனம் செய்கிறார். அப்புறம் கொஞ்சமாக நடிக்கிறார். மற்ற நேரங்களில் எல்லாம் வடிவேலுவுடன் சேர்ந்து காமெடி செய்கிறார். நயன்தாராவைக் கூட மிகக் கொஞ்சமாகத்தான் கொஞ்சுகிறார். ஒரு கட்டிடத்திலிருந்து இன்னொரு கட்டிடத்திற்கு தாவுகிற ஸ்டண்டை இந்தப் படத்துடன் விட்டுவிடுவது நல்லது. முதலில் பார்த்த ஆச்சரியம் விலகி சலிப்பாக மாறுகிற அளவுக்கு தாவிக் கொண்டே இருப்பது ஓவர் டோஸ்.

மற்ற நேரத்தில் எல்லாம் ஏ.சி பஸ் தேடுபவர்கள், தீபாவளி அவசரத்தில் மட்டும் கிடைக்கிற தகர டப்பா பஸ்ஸில் கூட தொற்றிக் கொண்டு ஊருக்கு விரைவார்கள். அதே போல ஒரு தீபாவளி அவசரத்தில் படம் எடுத்திருக்கிறார்கள். கே.எஸ்.ரவிக்குமாரின் அவசர டச், அல்லது அவுட் ஆஃப் டச் படம் முழுக்க தெரிகிறது. சில காட்சிகளில் பழைய “முத்து“ வாசனை அடிக்கிறது. பல காட்சிகளில் புத்தம் புது டெக்னிகல் ”தசாவதாரம்” வாசனை அடிக்கிறது.

முதல் 15 நமிடங்களுக்குப் பின்  சூர்யாவை விட வடிவேலு அதிகம் ஆக்கிரமிக்கிறார். இந்தப் படத்தில் அவருக்கு புரோமஷன். அதாவது இவருக்கும் கிண்டல் செய்ய ஒரு ஜீவன் சிக்கியிருக்கிறது. அந்த ஜீவன் சரோஜா தேவி. 

அதிக பட்ச மேக்கப்புடன் சரோஜா தேவி ரீ-எண்ட்ரி கொடுத்திருக்கிறார். (இது எம்.ஜி.ஆர் காலத்துல வாங்கின லிப்ஸ்டிக்தான)  வடிவேலு அடிக்கடி சரோஜாதேவியின் மேக்கப்பை கிண்டல் செய்து கொண்டே இருக்கிறார்.

நயன்தாரா தனது அழகை இழந்து கொண்டே வருகிறார். கன்னங்கள் ஒட்டிப்போய், ஒட்டாத மேக்கப்புடன் சூர்யாவுடன் டுயட் பாடுவதில் இளமை இல்லை.

ஆடியோ சிடியில் நன்றாக இருந்த பாடல்கள், திரையில் டல்லடிக்கின்றன. முக்கியமான எமோஷனல் காட்சிகளில் எல்லாம் ஆங்கில சோகப் பாடல்களை இசைக்கிறார் ஹேரிஸ் ஜெயராஜ். ஒட்டவில்லை!

மற்றபடி யாரையும், எதையும் குறிப்பிட்டு சொல்லத் தோன்றவில்லை. டப்பிங் குரல்கள் முதல், நடிகர், நடிகையர் தேர்வு வரை எல்லாமே ஒரு படி கம்மிதான்.


அப்புறம் அந்த 10 வயசு மேட்டர். ஒரு ஃபிளாஷ்பேக் காட்சியில் சூர்யா பத்து வயது சிறுவனாகத் தோன்றுகிறார். அது ஒரு கிராபிக்ஸ் நுணுக்கம். (இந்த நுணுக்கத்தின் e-How பற்றி அப்புறம் எழுதுகிறேன்) சூர்யாவை விட டெக்னிகல் டீமிற்குதான் அந்தப் பாராட்டுகள் அதிகம் போய் சேர வேண்டும். டைட்டிலில் அவர்கள் யார் என்று கவனிக்க முடியவில்லை. அவர்கள் யாராக இருந்தாலும், அந்த டெக்னிகல் டீமிற்கு பாராட்டுகள். ஆனாலும் அந்த பத்து வயசு எபிசோட், அழுத்தமில்லாத அறுவையான காட்சிகள்.

சூர்யா சாதாரண நடிகராக இருந்து ஒரு ஸ்டாராக எப்போதோ உயர்ந்துவிட்டார். இது அவருடைய ஸ்டார் ஸ்டேட்ஸை கேஷ் பண்ணுகிற படம். மற்றபடி சொல்லிக் கொள்ள ஒன்றுமில்லை.

படத்தை விட End Title மகா நீளம். இயக்குனர் கே.எஸ்.ரவிகுமாருடன் சேர்ந்து படத்தின் புரொடியுசர் உதயநிதி ஸ்டாலினே தோன்றுவதால் கிட்டத்தட்ட மூன்று நிமிடங்களுக்கு மேல் டைட்டில் போடுகிறார்கள்.

ஆதவன் ஒளிரவில்லை!!!

பின்குறிப்பு -
இன்றைக்கு உதயம் தியேட்டரில் (தீபாவளி) நைட்ஷோவிற்கான டிக்கெட்டை யாருக்கு கொடுத்து மாட்டிவிடுவது என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

திரு.சிவகுமார் அவர்களிடம் நான் சொல்ல மறந்தது என்ன?


”அறுபது வயசுக்கு மேல ஆச்சு. எத்தனையோ படம் நடிச்சிருக்கார். ஆனா இத்தனை வருஷத்துல இப்பதான் முதன் முதலா ஒரு நல்ல படத்துக்கு டிக்கெட் குடுத்திருக்கார்.”

ஒரு பிரபல நடிகரை இப்படி கலாட்டா செய்தது என் சித்தப்பா சோலை.  அதை ஜாலியாக எடுத்துக் கொண்டு இரசித்து சிரித்த அந்த நடிகர், அவருடைய நண்பர், ஓவியர், கம்ப ராமாயணப் பேச்சாளர் திரு. சிவகுமார்.

பெரிய மனிதர்களை நெருக்கத்தில் பார்க்கும்போது, அவர்களிடம் சொல்ல நினைக்கும் பல விஷயங்கள் மறந்துபோகும். இன்றைக்கு என் சித்தப்பாவுடன், திரு.சிவகுமார் அவர்களை அவருடைய இல்லத்தில் சந்தித்தபோது ஒரு விஷயத்தை அவரிடம் மறக்காமல் சொல்ல நினைத்து, கடைசியில் மறந்து போனேன். அது . . .?

”டேய் சிவகுமார் போன் பண்ணினாரு. சத்தியம் தியேட்டர்ல ஆதவன் படத்துக்கு ரெண்டு டிக்கட் இருக்காம். நாலு மணிக்கு கிளம்பி வா. அவரை பார்த்து ரெண்டு வார்த்தை பேசிட்டு, படம் பார்த்துட்டு வந்துடலாம்”, என்று செல்போனில் என் சித்தப்பா சொன்னார்.

”ஓ.கே. சித்தப்பா”, என்று சொன்ன அடுத்த ஒரு மணி நேரத்தில் நாங்கள் திரு.சிவகுமார் வீட்டில் ஆஜர்.

”வந்துட்டியா . . . வாடா. . . வாடா. . .”, என்று சித்தப்பாவை அழைத்தவர், ”இது யாரு? ஐ.எஸ்.ஆர் பையனா? வாப்பா. . . நல்லா இருக்கியா?” என்று என்னையும் நலம் விசாரித்தார்.

எனது சித்தப்பா சோலை, நடிகர் சிவகுமாரின் நெருங்கிய நண்பர். அவரது நெருக்கத்தின் காரணமாகவே, எனது தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னும் எங்கள் வீட்டில் நடந்த அனைத்து குடும்ப விழாக்களுக்கும் திரு.சிவகுமார் அவர்கள் வருகை தந்தார். எனது தங்கை திருமணத்தின் போது அவர் பரிசளித்த, அவரே வரைந்த காந்தி பென்சில் டிராயிங், 15 வருடங்களுக்குப் பின்னும் எங்கள் வீட்டு சுவற்றை அலங்கரித்துக் கொண்டிருக்கின்றது.


”டேய். இன்னைக்கு ஹிண்டு பேப்பர் படிக்க சொன்னேனே, படிச்சியாடா?, இது திரு.சிவகுமார்.
”இல்லையே. நான் போய் வாங்கறதுக்குள்ள எல்லா பேப்பரும் வித்துடுச்சு”, இது என் சித்தப்பா சோலை.
”பாத்தீங்களா? எப்படி இருக்கான்? எடைக்கு எடை போடறதுக்கு கூட சில பேர் பேப்பர் வாங்கறதில்ல. இன்னைக்கு ஹிண்டு பேப்பர்ல என்னை பத்தி வந்திருக்கு. சேலம் சோனா காலேஜ்ல நான் பேசினதபத்தி சினிமா பிளஸ் பகுதியில போட்டிருக்கான். படிடான்னா . . . படிக்காம வந்துட்டு என்னையே கிண்டல் பண்றான். ஆமா நீங்க படிச்சீங்களா?”, அவர் பேசுவதைக் கேட்டு தலையாட்டிக் கொண்டிருந்த நண்பரும் இல்லையென்றார்.
”க்கும் . . . எல்லாம் ஒரே ரகம்”

தலைவர்கள், சமூக அந்தஸ்தில் பெரியவர்களாக இருப்பவர்கள் போன்றோர் தனது நண்பர்களுடன் ”வாடா...போடா” என்று மனது விட்டு ஜாலியாக பேசும், எந்த பாசாங்கும் இல்லாத, இறுக்கமற்ற நிமிடங்களை நான் எப்போதுமே சுவாரசியமாக படிப்பேன். இன்று திரு.சிவகுமாரும், எனது சித்தப்பாவும் ஒருவரை ஒருவர் கலாட்டா செய்து பேசிக் கொண்டிருந்தபோது நான் என்னை மறந்தேன்.

ஆதவன் படத்தின் டிக்கெட்டை வாங்கிக் கொண்டு எழுந்தோம். 
”போய் பார்த்து என்ஜாய் பண்ணுங்க. நானே இன்னும் படம் பார்க்கல. நாளைக்குதான் வீட்டோட போகப்போறேன்”
”ஓ...நீங்க நடிக்கலன்னவுடனே வீட்டோட போய் பார்க்கற தைரியம் வந்திடுச்சா”
”டேய் . . . போடா . . .போடா. . .தம்பி நீ நாளைக்கு மறக்காம விஜய் டிவியில நான் பேசுறதை பாரு”.

”சரி சார்” என்று எழுந்தேன். எழும்போது எதையோ மறக்கிறேன் என்று தெரிந்தது.

நாங்கள் விடை பெற்று வெளியே வந்தோம். தற்செயலாக டிக்கட்டை திருப்பி பார்த்தேன். டிக்கெட்டின் பின்னால் சோலை என்று எழுதியிருந்தது.
”பார்த்தியாடா . . . எவ்வளவு ஆர்கனைஸ்டா இருக்காரு. இத்தனை பிசிக்கு நடுவுலயும், சும்மா ரெண்டு டிக்கட்டை தூக்கி குடுக்காம பேரை எழுதி வச்சு, கரெக்டா குடுக்கறாரு” என்று வியந்தார் என் சித்தப்பா.

அடுத்த வினாடி திரு. சிவகுமார் அவர்களிடம் நான் எதை சொல்ல மறந்தேன் என்பது ஞாபகம் வந்தது. அது . . . தீபாவளி வாழ்த்து! அதனால் என்ன . . . இந்த பதிவின் வழியாக அவருக்கு வாழ்த்து சொல்லிவிடுகின்றேன்.

தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்!!!